Berlijn

Berlijn verandert in een ongelooflijk tempo. Zelfs de Berlijners worden soms verrast door de steeds maar weer nieuwe musea en andere gebouwen.
Wie aan Berlijn denkt denkt in eerste instantie aan de scheiding tussen Oost en West en het symbool bij uitstek hiervan: de Berlijnse muur, die van 1961 tot 1989 dwars door deze stad liep. Die jarenlange tweedeling is de belangrijkste reden dat de stad nu in zo'n razendsnel tempo verandert. Sinds de hereniging en de keuze om als nieuwe hoofdstad de oude hoofdstad Berlijn te nemen wordt hier druk gebouwd en gerestaureerd.
Op deze site is veel informatie over Berlijn te vinden, met zijn vele musea en andere bijzondere gebouwen, maar ook over de Berliner Weisse en de Berlijnse beren. Omdat de meeste vakantiegangers tijdens hun vakantie in Berlijn een dagje naar Potsdam gaan voor een bezoek aan het Slot Sanssouci zijn ook de stukjes hiervan op deze site te vinden.
Toch is dit geen echt reisverslag, maar meer een fotorapportage van een vakantie in Berlijn, waarbij bij de foto's steeds een korte beschrijving is opgenomen. Al met al geeft dit wel een goed overzicht van wat er in Berlijn zoal te bezichtigen is en kun je hier veel ideeen opdoen voor een reisje naar Berlijn.

Veel plezier op deze site en veel plezier in Berlijn.

Via de interne links in de de navigatiebalk aan de linkerkant is op een wat directere manier naar de verschillende onderwerpen toe te springen. Tenminste als je op zoek bent naar een specifiek onderwerp, want anders is gewoon wat door de site heen bladeren wellicht ruim zo leuk.

Molecule men

Sinds 1999 zijn voor de Treptowers de Molecule men te vinden. Deze 30 meter hoge beelden van de Amerikaan Jonthan Borovsky symboliseren de vreedzame toenadering. Het grappige van deze beelden is dat ze afhankelijk van de kijkrichting steeds weer een ander plaatje opleveren. Meestal zie je er maar twee en dat ziet er ook het mooiste uit, maar het zijn er dus drie wat op de onderste foto goed te zien is.

Hauptbahnhof

Het Hauptbahnhof is het nieuwe (in 2006 officieel geopende) centraal station van Berlijn en op zich al erg indrukwekkend. De grote perronhal is 321 meter lang en bestaat uit een gekromde glasdakconstructie. Het dak in de noord-zuid richting heeft een lengte van 210 meter.

Als tijdens het bezoek op het nabij gelegen strand dan ook nog zandsculpturen zijn gebouwd kun je helemaal prachtige foto's maken, zeker als je dat dan op een avond doet, zoals op de laatste foto te zien is. Ook zonder zandsculpturen de moeite waard.

Lehrter Bahnhof

Het nieuwe centraal station van Berlijn, Berlin Hauptbahnhof, wordt soms ook nog als Lehrter Bahnhof aangeduid. De reden hiervan wordt duidelijk bij het bekijken va de tekst die te vinden is bij dit stalen paard. Dit beeld is overigens te vinden op het terras van het Hauptbahnhof, zals goed te zien is op de middelste foto.

Het Hauptbahnhof werd officieel geopend op 26 mei 2006. Het Lehrter station, dat geopend werd in 1871, stond op een plaats direct grenzend aan de plaats voor dit nieuwe station. Na de vernieling in de tweede wereldoorlog en de opdeling van Duitsland en Berlijn werd het in 1951 gesloten. Alleen de tramhalte Lehrter Stadtbahnhof van de Berlijnse Stadtbahn bleef nog open.
Nadat in juni 1991 besloten werd besloten werd de hoofstad naar Berlijn te verplaatsen volgde het besluit het openbaar vervoer opnieuw te ontwikkelen.

In de ruimte onder het beeld zijn resten van het oorspronkelijke station te zien, zodat het beeld een brug vormt tussen het oude Lehrter Bahnhof en het nieuwe centraal station.

Een beer in een kooi

Dit beeld is te vinden bij de Nikolaikirche.

Altes Stadthaus

Het Altes Stadthaus aan de Molkenmarkt is in 1911 door Ludwig Hoffmann gebouwd en heette verwarrend genoeg oorspronkelijk Neues Stadthaus.
In de tweede wereldoorlog is het gebouw zwaar beschadigd geraakt en na deze oorlog la het in Oost Berlijn. Het heeft steeds als overheidgebouw dienstgedaan, maar het stadsbestuur vestigde zich in het herbouwde Rotes Rathaus, dat vanaf toen soms ook Neues Stadthaus werd genoemd. Het oorspronkelijke Neues Stadthaus stat sinds die tijd als het Altes Stadthaus bekend.

Hamburger Bahnhof

Het Hamburger Bahnhof is een oud spoorwegstation in Berlijn dat tegenwoordig dienst doet als museum voor hedendaagse kunst. Het neoclassicistische gebouw uit 1846 is een van de oudste stationsgebouwen van Duitsland.

Albrecht von Graefe

Bij de Charité aan de Luisen-/ Schumannstraße in Berlin-Mitte vinden we dit indrukwekkende herdenkingsmonument van de oprichter van het Deutsche Ophthalmologische Gesellschaft: Albrecht von Graefe (22 mei 1828 - 20 juli 1870). Oorspronkelijk stond dit in de tuin van de Charité, maar het werd later naar de huidige locatie verplaatst.
De duitse societeit van oftalmologie (oogheelkunde) is de oudste medische societeit ter wereld en vierde in 2007 zijn 150-jarig bestaan.

Charité

De Charité is een bekend ziekenhuis in Berlijn en is bovendien de grootste universiteitskliniek van Europa. Sinds 2003 is de Charité de medische faculteit van de Humboldt-Universiteit en van de Vrije Universiteit Berlijn.
Door omstandigheden hebben we tijdens onze vakantie dit medische complex ook met een bezoek mogen vereren. Je moet dan overigens niet in het historische gebouw van onderstaande foto zijn, maar een paar straten verder.
Het historische gebouw ziet er met zijn toren wel bijzonder uit.

Nederlandse ambassade

Je zou het bijna vergeten, maar ook de Nederlandse ambassade is een bijzonder gebouw. Deze ambassade is nog vrij nieuw en werd op 2 maart 2004 geopend door Koningin Beatrix. Dit architectonische hoogstandje is ontworpen door Rem Koolhaas, die hiervoor de Berlijnse architectuurprijs heeft ontvangen.

Weltkugelbrunnen

We zijn op deze site al eerder bij de Breitscheidplatz geweest. Op het midden van dit plein bevindt zich immers de Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche. Aan de oostzijde staat het Europa-Center, maar de foto in deze post laat de fontein zien die sinds 1983 op dit plein te vinden is: de Weltkugelbrunnen (Wereldbolbron). De rood granieten bol met een doorsnede van 8,5 meter bevindt zich in een 16 meter groot bassin. Er omheen zijn verscheidene bronnen en fonteinen te vinden waarbij vrijwel altijd kinderen aan het spelen zijn.

Berlijn in 3D

De stad Berlijn is (vrijwel) volledig in 3D nagebouwd om via Google Earth te bekijken. In ieder geval zijn vele gebouwen op deze manier te bekijken. Alvorens Berlijn echt te bezoeken is het wellicht leuk om even een virtuele tour door de stad te maken.
Van zo'n virtuele reis door Berlijn is het volgende engelstalige filmpje gemaakt. De belangrijkste bezienswaardigheden van Berlijn passeren hier de revue te beginnen met de Fernsehturm, waarna we via de Neptunbronnen en het Rotes Rathaus ook de andere bezienswaardigheden van Berlijn snel voorbij zien komen. We gaan zelfs het Rijksdaggebouw en het Hauptbahnhof in. Verbazingwekkend met wat voor detail deze stad nagebouwd is.

Schloß Bellevue

Schloß Bellevue staat in het centrum van Berlijn dichtbij de Siegessaulle. Het is gebouwd in 1786 door Philipp Michael Bouman. Tijdens het Nazi-regime werd het paleis gebruikt als gasthuis voor belangrijke en beroemde gasten. Het paleis is gerenoveerd en dient sinds 1959 als kantoor-huis van de 'bondspresident'.

Moltke

Dit beeld van Helmuth Karl Bernhard Graf von Moltke is te vinden tussen de Siegessäule en het Bismarck Nationaldenkmal


Helmuth Karl Bernhard Graf von Moltke (26 oktober 1800 - 24 april 1891)

Helmuth Karl Bernhard (en sinds 1870 Graf) von Moltke was een Duitse generaal-veldmaarschalk, die dertig jaar lang de stafchef van het Pruisische leger was. Hij wordt algemeen gezien als een van de grootste strategen van de tweede helft van de 19e eeuw. Volgens Wikipedia is hij de schepper van een nieuwere, modernere methode om legers in het veld aan te sturen. Hij wordt soms Moltke de Oude genoemd om hem te onderscheiden van zijn neef Helmuth von Moltke de Jonge, die bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog het bevel voerde over de Duitse legers.

Bismarck-Nationaldenkmal

Het Bismarck Nationaldenkmal, ook bekend onder de naam Bismarck Memorial, bevindt zich in de Tiergarten dichtbij de Siegessäule. Ook dit bevond zich oorspronkelijk voor de Rijksdag. Bovenop dit grote gedenkteken staat een beeld van Otto von Bismarck, de eerste Kanselier van het Duitse Rijk. Hij wordt omringt door een aantal sterk symbolische beelden.

De vrouwenfiguur aan de rechterkant heeft een neergeslagen panter aan haar voeten. Dit geheel staat symbool voor de onderdrukking van ongehoorzaamheid door de staat.

Atlas toont de kracht van het Duitse Rijk aan het eind van de 19e eeuw.

Siegfried smeedt een zwaard als toonbeeld van zowel de sterke industriele en militaire kracht van het Duitse Rijk.

De lezende vrouw bevindt zich bovenop een sfinx. Dit staat symbool voor het staatsmanschap.

Siegessäule

De Siegessäule (overwinningszuil) is in opdracht van keizer Wilhelm I opgericht om de overwinning van Pruisen op Denemarken (1864) te herdenken. Tegen de tijd dat de bouw hiervan klaar was was er ook een overwinning op Frankrijk en Oostenrijk te herdenken. Vanwege deze laatste overwinningen werd bovenop de zuil een meer dan acht meter hoog bronzen beeld geplaatst.

De 50,66 meter hoge zuil werd in 1938-1939 van zijn oorspronkelijke locatie voor de Rijksdag door de nazi's naar de huidige locatie verplaatst. Aan de zuil werd bovendien nog een extra kolom van 7,5 meter toegevoegd, waardoor de huidige hoogte van 66,89 meter werd bereikt. Nu staat de Siegessäule wel in het midden van een groot verkeersknooppunt, maar hij kan gelukkig bereikt worden via een aantal voetgangerstunnels.

Het is een hele klim (285 treden op een wenteltrap), maar bovenin heb je dan ook een schitterend uitzicht op de Tiergarten en een groot deel van Berlijn.

St. Joris verslaat de draak

Wandelend van de Nicolaikirche naar de Spree komen we langs dit beeld van Sint Joris die druk bezig is de draak te verslaan. Dit beeld bevindt zich vlakbij de Spree.

Egyptische collectie

De collectie van het Ägyptisches Museum Berlin lijkt in de loop der tijd steeds in een ander Berlijns museum ondergebracht te worden.
De collectie die samengesteld werd onder koning Frederik Willem III van Pruisen vanaf 1828 werd eerst gehuisvest in Slot Monbijou. In 1850 kreeg deze een eigen gebouw op het Museumsinsel, het Neues Museum.
Na de Tweede Wereldoorlog was de collectie verdeeld geraakt over West- en Oost-Berlijn. Doordat het Neues Museum zwaar beschadigd was geraakt werd het Oostduitse deel tentoongesteld in het Bode-Museum. Het Westduitse deel werd tentoongesteld in een gebouw tegenover het Slot Charlottenburg.

Dankzij de Duitse hereniging konden beide collectie weer samengevoegd worden, maar vanwege conservatiewerkzaamheden werd het Oostduitse deel in de jaren '90 gesloten voor publiek. Het westduitse deel is tijdelijk ondergebracht in het Altes Museum tot het Neues Museum weer volledig gerestaureerd zal zijn. Men verwacht dat dit vanaf 2009 het geval zal zijn, waarna eindelijk de complete collectie hier weer te bewonderen zal zijn.

Maar ook nu is de collectie al zeer interessant. Naast de buste van Nefertiti zijn er prachtige Egyptische kunstwerken te zien, zoals beelden, sarcofagen en een mummie. Verder is de uitgebreide papyruscollectie op zich al de moeite waard.

Papyrus collectie

Nefertiti is niet het enige wat het de moeite waard maakt om het Egyptisch museum te bezoeken, al is dit wel het hoogtepunt van de indrukwekkende collectie Egyptische kunst. Men heeft hier verder ook een grote papyrus collectie.

Kunstwerk Berlin

Aan de Kurfürstendamm bevindt zich ook het kunstwerk Berlin. Vanuit veschillende richtingen levert dit steeds weer een ander beeld op. Heel bekend zijn bijvoorbeeld ook de foto's van dit kunstwerk met de Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche tussen de bogen.